کم کم از حجم اطلاعاتی که هر روز سرم آوار می‌شود، سرسام می‌گیرم. فکر می‌کردم بمباران اطلاعاتی، مصیبتی است که فقط می‌شود سر مخاطب خراب‌اش کرد. این هم از آن توهم‌های بادکنکی مخصوص رسانه‌چی‌ها است.

فقط تیترها را می بینم.
داریم عادت می‌کنیم که گاهی با آدم‌ها هم مثل خبرها رفتار کنیم و فقط دو پاراگراف او‌ل‌شان را گوش دهیم. عجب دنیای زیاد و نصفه نیمه‌ای شده.