برگرد جمعه ی روزهای بچگي
برگرد با همان پسرك كه بادبادك روييده بود از دستش
و من با تمام ده انگشتي كه بلد بودم
عاشقش بودم

غريب تر از بادبادكي كه در گنجه ماند
مهر مي خورم و دلم برای خانه تنگ مي شود
آنتن آسمان را نشانه می رود اما
بربند رخت پيراهنم خدا را بغل گرفته است

گراناز موسوی هم از آن شاعران معاصری است که شعرهایش را دوست دارم