در این شهر، دوباره شعرهای شاعر محبوب ام را جسته ام:
درچشم کبوتران من
درچشم کبوتران من، اکنون،
اکنون که میان ابر و آبی ها
هم رنگ مجره ها، سحابی ها،
آزاد به پویه اند و در پرواز
این باره و برج و شهر و آدم هاش
چه سقف و سرای کوتهی دارد!
اکنون که در آن بلند، می بالند،
در چشم کبوتران من، این شهر
پتیاره نظام ابلهی دارد!
از کتاب هزاره دوم آهوی کوهی، سخن، 1376


