چهارشنبه، ۵ دی ۱۳۸۶

۱-‌حاج آقا افسردگی و حجره را خاک گرفته...
حاجی کنزینگتون، یکی از وبلاگ‌هایی است که هر وقت پینگ می‌شد حتما رویش کلیک می‌کردم، جز وقت‌هایی که با فوتبال می‌رفت روی اعصاب.

۲- من یک عیب مزخرفی دارم که نزدیکانم می‌دانند. زیادی دلتنگ آدمها می‌شوم. وقتی در دسترس نیستند، می‌روم سراغ خانه مجازی‌شان. لینک خیلی‌ها که دوست دارم٬ این کنار هست. بنویسید٬ جان هر که دوست دارید. بنویسید.

۳- چند نفری هستند که گم‌شان کرده‌ام. مثل بچه‌های دانشگاه علامه طباطبایی یا دانشکده خبر. می‌شود لینک وبلاگ‌هایتان را بفرستید؟ جبران می‌کنم.

۳- چند نفری هم هستند که نمی‌شناسمشان و روی اینترنت کشف کرده‌ام. خیلی جدید نیستند ولی تازگی‌ها به وجودشان عادت کرده‌ام و مثل آدم‌هایی که دوست دارم٬ از پینگ شدن‌شان خوشحال می‌شوم. می‌دانم اگر بروم سراغ گاوخونی حتما از همین که هستم غمگین‌تر می‌شوم ولی چشم‌سفیدم و باز هم می‌روم. لیلا را هم دوست دارم. سرزمین رؤیایی را هم. ژرفا هم. و شعرهای حدیث هم. یک مرد بارانی و ...

۴- زندگی خیلی مزخرف و خوشبختانه کوتاه است. چند وقتی است که رویه گذشته را کنار گذاشته‌ام و دیگر کمتر بداخلاقی می‌کنم. معمولا یا خوش‌اخلاقم یا وقتی کج‌خلق می‌شوم سکوت اختیار می‌کنم. شماره ۴ ربطی به وبلاگ نداشت. فقط نوشتم که الف) از بدخلقی‌های گذشته حلالیت بخواهم و ب)عصبانیت‌ام از بدخلقی یک تازه آشنای محترم بپرد که نپرید.

۵- یک چندنفری که اول وبلاگم را دیده بودند (بعد خودم را) ابراز می‌کردند که به اندازه اینجا٬ چرک و عبوس و جیغ و چندتا صفت بد دیگر نیستم. ممنونم. ولی من برای سر آرش خاکپور٬ این طراح بااستعداد که زده است در کار مستندسازی٬ جایزه گذاشته‌ام که بلکن یکی پیدایش کند... بیاوردش اینجا که رنگ این صفحه را کمی روشن کند و هزار خرده فرمایش دیگر که یک سال است پشت گوش ای‌میل‌اش انداخته.

نوشین  

لیلا که عشق منه. حاجی هم که خیلی مزخرف شده تازگیا. گاوخونی هم همون طور که گفتی فقط غمگینتر می کنه من رو. گرچه من هم دوست دارم نثر و روایتش رو. مطلب آخر لیلا رو هم بخون خیلی خوب بود.

سرزمین رویایی  

می‌دونستی دل به دل راه داره؟؟

حاجی واشنگتن  

یک حاجی دیگه هم هست. حاجی کنزینگتون رو ولش! ممد هم سلام داره

 

پیام

لیلا  

تورو خدا خوشحالمون نکن! خوش اخلاق شدی؟ ما که از بد روزکار افتادیم ور دلت و خوش اخلاقی هم نمی بینیم به مولا! اما همین که ابراز ندامت کردی از گذشتت قدمت مثبتیه1 ها ها ها :)))

آیدین  

سلام ندا جان! مرسی از احوال پرسی ات عزیز. متاسفانه من اورکات رو از طریق فیلتر شکن می بینم و نمی تونم چیزی بنویسم یا پاک کنم.خوشبختانه گویا لبنان به محمد ساخته امیدوارم اونجایی که هستی هم بهت خوش بگذره. من جاتو تو جاده چالوس خالی می کنم نگران اون نباش :-) سال نوت از نوع میلادی هم مبارک. مواظب خودت باش. راستی اگه وقت کرده یه چیز هایی در باره ارتباطات هم بنویس خیلی وقته چیزی در این باره تو وبلاگت نخوندم.

مردی...  

ممنون از الطاف شما! اما احيانا اين لقب مرحمتی که ربطی به اون فيلم مردبارانی نداره انشاالله!؟ نکنه به غبر از اتوبوس به ریموند اون فیلم هم شبیهم و خبر ندارم!

ژرفا  

به وبلاگ من لطف داری ندا جان :)

زهراکشوری  

چه طوری خانم گل

حاجی کنزینگتون  

کلاغ خبرچین عزیر (چه کلاغ بهت می آد) انصافا تو هم اگه هرزگی ها تو کم کنی و وقت سر این وبلاگت بذاری زمین و زمان مشتری اش می شن. انی وی از لطفت ممنون. جون من این بیسکویت هلندی ها رو برسون که بدجوری خمارم. استارباکس بی خودی گرون می فروشدش.