چهارشنبه، ۳ مرداد ۱۳۸۶

تقریبا دو شبی است با مهمانی که از راه دور آمده سر حرفه‌ای بودن٬ بی‌طرفی و رعایت اصول اخلاقی در رسانه‌های مورد علاقه‌مان بحث می‌کنیم. در این دو شب هر وقت با اینترنت دزدی من آن لاین شده٬ اول سراغ این رسانه مورد علاقه‌اش که یک تلویزیون است رفته و خب٬ بعد بحث و جدل شروع شده که این رسانه حرف دل مردم را می‌زند و هربار من بدون رعایت اصول مهمان‌نوازی با لگد به سمت‌اش حمله کرده‌ام که چرا این رسانه حرفه‌ای و بی‌طرف نیست و فلان.

این مهمان دلنواز استدلال می‌کند که رسانه مورد پسندش٬ در ایران بسی طرفدار دارد و به آن گوش می‌دهند. و طبیعی است که من گفته باشم هرچه مردم به آن گوش دهند٬ دلیل حرفه‌ای بودن رسانه نیست و نشانه این نمی‌تواند باشد که مردم واقعا این رسانه را باور دارند.
ساعتی پیش بحث با یک نتیجه‌گیری تمام شد. گفتم واقعیت این است که فکر می‌کنم بی‌طرفی رسانه تقریبا تبدیل به افسانه شده است.
و باور کنید دو دقیقه بعدش این مطلب آقای قاضی‌زاده را با تیتر «افسانه بی‌طرفی رسانه‌ای» خواندم. تلخ است و برای ما که کارمان این است کمی گران تمام می‌شود اما همین است دیگر....

با این وجود گاهی شک می‌کنم که آیا مردم واقعا دنبال رسانه بی‌طرف هستند یا در عصری که اطلاعات از سر و کول‌شان بالا می‌رود دنبال رسانه‌ای هستند که افکار و برداشت‌های قلبی و قبلی آنان را تأیید کند؟

ماکان  

من فکر کنم نمیشه به این سوال بطور کلی جواب داد...در واقع هر دو جور هستن...ولی خوب اکثرا دلشون می خواد افکارشون تایید باشه و یا در راستای افکار اونا چیزی گفته بشه !

آیدین  

علاوه بر نگاه شما به این مساله از منظر زمینه فرهنگی و اعتقادی مخاطب و بی طرفی در رسانه ها که به برداشت من نتیجه عینی گرایی و واقع گرایی در رسانه هاست/ تئوری های دیگری هم در این زمینه هست که کاملا مساله پیش آمده برای شما را توضیح می دهد و از این طریق می توان درک کرد که چرا مثلا صدای آمریکا هم رسانه حرفه ای است و هم بسیار در ایران مخاطب دارد. به گمانم نام این تئوری " تاویل گرایی" یا همان هرمنوتیک در خبر نویسی است که مکتب گلاسکو به آن پرداخته و توضیح می دهد که چرا اساسا خبر عینی و بی طرف وجود ندارد/وجود نداشته و وجود نخواهد داشت. البته از جسارت در محضر اساتیدی چون سرکار الیه و استاد بزرگ جناب قاضی زاده عذر می خواهم.

سمیرا  

اوت موقع که ما می گفتیم باورت نمی شدف که رسانه بی‌طرف معنا نداره. رسانه یعنی قدرت. اصلاَ شکل می‌گیره برای همین. پس این منافات داره با فلسفه شکل‌گیریش. بی بی سیو درد خودش داره فاکش نیوز و اسکای نیوز و .. هم درد خودشون رو صدا و سیمای ایران هم درد خودش رو. حرف ما رو قبول نکردی اما خوشحالم که یک استاد اومد و باعث شد تو دیگه حرص نخوری و جوش نزنی بگی این صدا و سما اخبار حماس و فتح رو سانسور می‌کنه و نظر تعدادی مخالف دیپلماسی ایران در انرژی هسته ای رو منعکس نمی‌کنه. تو یه هو به این مطلب برخوردی من مدتهاست دنبال اینم ببینم یه روزنامه نگار حرفه‌ای می یاد بنشینه و این حرف کلاسیک و کلیشه‌ای کتابهای روزنامه‌نگاری رو نقد کنه. خدا رو شکر استاد که قبولش داری این کار رو کرد

نام  

پیام