سه شنبه، ۱۶ فروردین ۱۳۸۴

هروقت سام خسروی فرد از تحریریه حیات نو " جیم " می شد ، یا به دنبال گورخر در دشتهای جنوب ایران بود یا مثلا اردک نوک قرمز دم طلایی یک پا یا یک جانور کمیاب دیگر ..... اگر هم فرناز قاضی زاده دبیر سرویس اجتماعی گله می کرد پاسخ اش این می شد : « شما نمی دونید ! از این حیوون فقط چهارتا تو دنیا هست ، که دو تاش سالی یک بار اون هم مثلا 17 شهریور از ایران رد می شن و باید ازشون عکس گرفت...»
او ، از روزنامه نگارانی است که از یک جای دیگر پرت شده اند وسط گود ارتباطات و همیشه لج ما دانشجویان روزنامه نگاری را درآورده اند. اما انصافا بعضی از همین پرت شدگان ، مانند
" خسروی فرد " از تخصص خود در این حرفه خوب استفاده می کنند. تلفیق محیط زیست و روزنامه نگاری یعنی گزارشهای علمی اما خواندنی برای مخاطب عام.
سام ، تجربه عکاسی اش از گوشه کنار محیط زیست ایران را اینجا گذاشته که امکان ندارد آنها را دید و وسوسه نشد برای یک سفر "بدون سقف " ، با چادر و دستشویی صحرایی که اسمش را گذاشته ایم " سفر وحشیانه ". سفری که موقع بازگشت احساس می کنید ، سه روز زندگی کرده اید.