به گزارش ایرنا از فرانسه ، کارکنان بخش توزیع و چاپ مطبوعات این کشور پنج شنبه به قصد اعتراض به ناچیز بودن حقوق خود اعتصاب کرده اند.
احتمالا با این اتحاد صنفی روزنامه نگاران و اهالی مطبوعات در ایران ، آرزوی چنین اعتراض هایی به زیر سنگ لحد خواهد رفت .
مطبوعات فرانسه اگر بدانند به طور متوسط حقوق یک روزنامه نگار در ایران حدود 190 دلار در ماه است ، زمین و زمان را با اشک شوق و شکرگذاری فرش خواهند کرد. قیمت حق و التحریر خبرنگاران مطبوعات به اصطلاح بیگانه را حسین درخشان اینجا نوشته است.

سقاخانه یعنی جایی برای رفع تشنگی و گاهی دلتنگی که البته امروز اولویت این دو کارکرد عوض شده است.در محله های قدیمی اصفهان و تهران سقاخانه هایی هر چند بدون آب ، وجود دارد که عصر های پنج شنبه می توان دلتنگی و آرزوهای به دست نیامده را به دل آنها نشاند.اما تا به حال سقاخانه در یک کافی شاپ تقریبا مدرن دیده اید؟
"شهریار" بعد از برگشتن از سوئد ایده های جدیدی برای کافی شاپ تازه تاسیس زیر پل سید خندان خود دارد مثل جمع آوری کمک مالی برای کودکان سرطانی از طریق روشن کردن شمع در سقاخانه یک کافی شاپ.
این سقاخانه به جای آب ، با آب پرتقال و آلبالو و کمی شمع از مشتریان پذیرایی می کند.بقیه عکسها را در ادامه مطلب ببیندید.

فروردین امسال که کاشان رفته بودم ، نزدیک بود شب اول کنار خیابان بخوابم.هر چی قسم و آیه ، کارت دانشجویی و انواع و اقسام کارت خبرنگاری برای هتل رو کردیم فایده نداشت چون دختر مجرد از هر نوع در هتل ممنوعه . مجبور شدم برم اماکن نیروی انتظامی و نامه بگیرم .بی خیال نگاههایی که آنجا به سر تا پای مشکوکم شد. مثل اینکه بالاخره این مصوبه خارج از اصول انسانی و غیره لغو شد.خبرش و ایسنا مخابره کرده.

خبرگزاری دانشجویان ایران بالاخره قبول کرد که هک شده

هر جا خبری از انتشار یک نشریه جدید می رسد گوش ما و همکارانمان تیز می شود که خب چه خبر از حقوق و مزایا ، چه کسی کجا رفته ، فلانی با خودش کی را برده و .....
مثل اینکه روزنامه های جدید جمهوریت ، اعتدال و توسعه و نسیم صبا ی نسخه دوم، هنوز مشغول یارگیری هستند. احتمالا با رفتن زرین پور سردبیر روزنامه اقتصادی پول ، یارکشی برای یافتن نیروهای جدید به این روزنامه که در حال چاپ هست ، کشیده شود. البته باید اعتصاب بچه های تحریریه هفته نامه عصرارتباط و نیاز این نشریه به بازسازی را هم در نظر داشت.

طبق گزارش DMNews تعداد خبرنامه های اینترنتی در سال 2003 نسبت به سال قبل ،دو برابر شده و به 4943 نشریه رسیده است.این خبرنامه ها معمولا اطلاعات و اخبار خود را به نشریات پرتیراژ تر می فروشند . ما هم تقریبا همین کار خرید اطلاعات را به صورت مجانی درمراحل زیر انجام می دهیم .
1_ یک نامه برای سازمان مدیریت یا مثلا سنجش یا ...می نویسیم .
2_ هر هفته نشریه خبری برنامه یا پیک سنجش دستمان می رسد.
3_ خبر ها را استخراج می کنیم .
4_ سر پاراگراف دوم به گزارش خبرنگار ما خود به خود اضافه می شود.
5_احتمالا اگر خبر کنکور یا افزایش بودجه فلان جا باشد تیتر آن به صفحه اول هم می رسد.

* شنیدم روزنامه ایران هم می خواهد مانند مادر معنوی خود خبرگزاری ج.ا ،خبرنامه داخلی منتشر کند متاسفانه نه به صورت آن لاین. حیف شد که کلی از خبرهای خواندنی بلاد مطبوعه را از دست می دهیم.

فصل امتحانات که می رسد ، دوران رخوت روزنامه ها و خبرگزاری ها هم آغاز می شود.این موضوع در رسانه ها ی جوان تر مانند ایسنا که از خبرنگاران دانشجو بیشتر استفاده می کنند ،نمود بیشتری دارد.این را نوشتم که بلکن دبیرم در روزنامه بخواند و کم تر غر بزند.
راستی گفتم ایسنا یاد هویجیافتادم که شب چهارشنبه به جان این سایت افتاده بود. چهارشنبه بالای تیتر اخبار این خبرگزاری نوشته شده بود " هک شده به وسیله هویج ". البته معاون فنی ایسنا گفته اختلال بنیادین در سایت رخ نداده اما چه چیز برای یک خبرگزاری بد تر از این که مثلا تیتر خبر رئیس جمهوری شان با هویج یا چغندر شروع شود.

در مطبوعات ایران چه خبر است؟
بعد از این ماجرا در وقایع اتفاقیه ، این بار نوبت عصر ارتباطی هاست که دسته جمعی استعفا کنند.قیل و قال استعفای اول با صحبتهای بورقانی نماینده سابق مجلس خوابید ، تکلیف این یکی استعفا هم روز پنج شنبه مشخص می شود. در نبود حمایت های یک انجمن صنفی منسجم و نظامنامه حرفه ای چاره ای هم جز این نیست.هست؟

جای آنان، اینجا که ایستاده اند نیست.
علی اکبر قاضی زاده را می گویم که عصر امروز در تحریریه ای نو پا و غریب ( پول ) ، از دلتنگی هایش می گفت " پوست کلفت شده ایم از بس دراین وضعیت مانده ایم".از اینکه جایی ایستاده که دوست ندارد به ناچار لابد. و روزنامه ای که دوست دارد دیگر نیست.
حسین قندی هم هست آن کنارها که چون روزنامه ای برای نوشتن ندارد جایی دیگر با دلی پر مهمان می شود. حسین قندی با کارنامه ای پر از دانش آموختگانی که هنوز برای گرفتن ایراد از همدیگر کتابهای او را ورق می زنند.

دلش مي‌خواست اين روزها به البرز سري مي‌زد، دلش مي‌خواست لاله‌هاي واژگون خمين را دشت مي‌كرد؛ اما مرد سفرهاي ايران سكوت كرده و در خانه مانده است. «نيكول فريدني» مدتي است در بستر بيماري است........'گزارش زهرا کرمی راد از عکاس بیمار طبیعت